Nasrin Sotoudeh from Iran, Luon Sovath from Cambodia and The Bahrain Center for Human Rights (BCHR) are Nominees for 2012 Martin Ennals Award for Human Rights Defenders

http://www.martinennalsaward.org/index.php?option=com_content&view=article&id=164%3Amicheline-calmy-rey-announces-nominees-for-2012-martin-ennals-award-for-human-rights-defenders&catid=34%3Anews&Itemid=77&lang=en Micheline Calmy-Rey Announces Nominees for 2012 Martin Ennals Award for Human Rights Defenders GENEVA - Former Swiss President and newly-appointed Chair of the Martin Ennals Foundation, Micheline Calmy-Rey, today announced the nominees for the 2012 Martin Ennals Award for Human Rights Defenders (MEA) at a press conference at the Palais Eynard, Geneva, Switzerland. The MEA is the main award of the international human rights movement. The announcement and press conference will be streamed 11:00 -11:30hrs Geneva time on http://www.martinennalsaward.org/ The three nominees for the 2012 award are:

Luon Sovath from Cambodia.The Venerable Luon Sovath, Cambodia. In March 2009, Luon Sovath, a Buddhist monk from Siem Reap, Cambodia witnessed his family and fellow villagers being forcibly evicted from their homes. Forced evictions remove families from their homes, often with no compensation. Despite threats of violence, arrest and disrobing, the venerable Sovath, a non-violent Buddhist monk, uses videos, poems and songs to defend the right to housing, but his advocacy touches powerful economic interests. The threats against the venerable Sovath are very real.

Nasrin Sotoudeh, Iran.Nasrin Sotoudeh, a woman lawyer from Iran, is currently serving an 11-year sentence on charges of ‘spreading propaganda against the State’, ‘collusion and gathering with the aim of acting against national security’ and ‘membership in an illegal organization’. She is the former lawyer and member of the organization of the now-exiled Iranian Nobel Peace Prize winner Shirin Ebadi, who declares Sotoudeh is ‘one of the last remaining courageous human rights lawyers who has accepted all risks for defending the victims of human rights violations in Iran’.

The Bahrain Center for Human Rights (BCHR) is internationally recognized for its work on documenting human rights abuses in Bahrain. Despite harassment by the government, who warn of legal action against the Center’s members if they continue their activities, the BCHR provides information to international NGOs and the diplomatic community in Bahrain and advocates locally and internationally in support of demands for democratic change in the Gulf Kingdom. The nominees were carefully selected by ten human rights organizations which make up the Martin Ennals Award Jury: Amnesty International, Human Rights Watch, Human Rights First, the International Federation for Human Rights, the World Organisation Against Torture, Frontline, the International Commission of Jurists, German Diakonie, the International Service for Human Rights and HURIDOCS. On 2 October 2012, the Laureate will be announced during the annual ceremony at Victoria Hall, organized in cooperation with the Ville de Genève.

رضا خندان : مسئولین باید یک روز پاسخگوی اعمال خود باشند

http://melimazhabi.com/?goftogoo=%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%AE%D9%86%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D9%85%D8%B3%D8%A6%D9%88%D9%84%DB%8C%D9%86-%D8%A8%D8%A7%DB%8C%D8%AF-%DB%8C%DA%A9-%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D9%BE%D8%A7%D8%B3%D8%AE%DA%AF%D9%88%DB%8C

. نسرین ستوده وکیل برجسته و شجاع محبوس در زندان اوین هم چنان از حقوق اولیه یک زندانی سیاسی “محروم” است. مسئولین قضایی تاکنون به درخواست های خانواده وی برای مرخصی و تماس تلفنی پاسخ مثبتی نداده اند و دیگر اعضای خانواده ستوده از مرداد ماه سال گذشته از ملاقات با وی محروم هستند. رضا خندان همسر نسرین ستوده در خصوص تداوم محدودیت ها به “سایت ملی مذهبی” می گوید: ” همسرم بعد از یک سال هنوز امکان تماس تلفنی ندارد حتی در ایام عید هم نتوانست تماس تلفنی داشته باشد. با مرخصی هم که موافقت نشد البته نه با مرخصی همسر من، بلکه به هیچ کدام از زنان سیاسی دربند اوین مرخصی ندادند. فقط یک ملاقات حضوری قبل از عید به ما دادند تا بچه ها مادرشان را از نزدیک ببینند. اما هم چنان اعضای دیگر خانواده نسرین از هرگونه ملاقاتی با او که از مردادماه قطع شده محروم هستند. فشارها تا حدی است که یک مادر امکان این را ندارد که در طول یک سال به فرزندانش تلفن بزند و با آنها حرف بزند. واقعا پدیده عجیب و غیرعادی است. مرخصی که پیشکش حتی در عزیزترین روزی که ما ایرانیان داریم زندانیان از یک تماس تلفنی با خانواده خود محروم بودند. مسئولین باید یک روز پاسخگو این اعمال خود باشند.” نسرین ستوده به جرم اقدام علیه امنیت ملی و تبلیغ علیه نظام از سوی شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب به به ۱۱ سال حبس تعزیری، ۲۰ سال ممنوعیت خروج از کشور و ۲۰ سال محرومیت از وکالت محکوم شد. حکمی که دادگاه تجدید نظر به شش سال و ۱۰ سال محرومیت از وکالت محکوم کاهش یافت. نسرین ستوده عضو کانون مدافعان حقوق بشر، کمپین یک میلیون امضا برای تغییر قوانین تبعیض آمیز علیه زنان، و انجمن حمایت از کودکان است و وکالت پرونده‌های بسیاری از فعالان حقوق بشر، فعالان حقوق زنان و کودکان در معرض اعدام را در کارنامه فعالیت های حقوق بشری خود دارد. او وکالت بسیاری از فعالان سیاسی از جمله شیرین عبادی، حشمت‌الله طبرزدی، عیسی سحرخیز، محمد صدیق کبودوند، امید معماریان و نیز فعالان جنبش زنان ایران مانند رویا طلوعی، فرناز سیفی، منصوره شجاعی، طلعت تقی‌نیا، پروین اردلان، نوشین احمدی خراسانی، خدیجه مقدم، علی اکبر خسرو شاهی، مریم حسین خواه، جلوه جواهری، ناهید کشاورز، هومن فخار، راحله عسگری زاده، نسیم خسروی، محبوبه حسین زاده، امیر یعقوبعلی، دلارام علی، مارل فرخی، ناهید جعفری و سمیه فرید را بر عهده داشت و همچنین وکالت برخی کشته شدگان و اعدام شدگان حوادث پس از انتخابات ریاست جمهوری سال ۸۸ از جمله احمد نجاتی کارگر و آرش رحمانی‌پور را بر عهده داشت. رضا خندان می افزاید: “این سوال ما از قوه قضاییه است که چرا این همه فشار بر روی فعالین زن در زندان زیاد است. البته ما نمی گوییم شرایط مردان دربند بهتر است اما به نظر می رسد که فشار بر روی خانم ها خیلی بیشتر شده است. واقعا دلیل این همه فشار را نمی دانیم؟ شاید به این علت که فعالیت زنان طی سالهای اخیر محسوس بوده و فکر می کنند مقصر این چند نفر فعال سیاسی زن در زندان اوین هستند. در حالی که تمام این فعالین افراد شناخته شده ای بودند و تمام کارهای شان شفاف بوده است. همسر من که وکیل است تمام فعالیت هایش در یک حباب شیشه ای بوده و کاملا علنی و شفاف بوده است.” طی سال های اخیر بسیاری از وکلای پرونده های سیاسی به احکام سنگین و غیرعادلانه محکوم شدند و وکلایی که آزاد هستند عملا از هر گونه اختیاری برای فعالیت آزادانه در دفاع از موکلان خود محروم مانده اند. همسر نسرین ستوده با اشاره به محدودیت ها و فشارهایی که بر روی وکلا است، تصریح می کند: “همسرم که حکمش قطعی شده است اما هم چنان وکلای ایشان تحت فشار هستند. آقای عبدالفتاح سلطانی در زندان بسر می برند و خانم مهناز پراکند هم بخاطر فشارها مجبور به ترک کشور شدند. سه وکیل دیگر هم وکالت همسرم را بر عهده دارند، اما یکی از آنها بشدت تحت فشار است و نمی تواند کاری انجام دهد و دو تای دیگر هم به همین شکل. البته امیدی هم به پیگیری وکلا نیست چون عملا دست شان بسته است و اگر وکیلی هم در این شرایط پا پیش بگذارد، متاسفانه سرانجام خوشی در انتظارش نیست. ما طی این سالها شاهد صدور احکام سنگین برای وکلا از جمله آقایان عبدالفتاح سلطانی و سیف زاده بودیم که هم اکنون در زندان بسر می برند. خانواده زندانیان سیاسی را در سالن ملاقات ها می بینیم که دنبال وکیل می گردند اما متاسفانه یا وکلا دست شان بسته است یا اگر کسی هم پا پیش بگذارد با اعمال محدودیت ها نمی تواند کاری انجام دهد. اما باز امیدواریم روزی شاهد فعالیت آزادانه وکلا باشیم.” روز گذشته پایگاه اطلاع رسانی رهبری خبر از موافقت رهبر جمهوری اسلامی با پیشنهاد صادق آملی لاریجانی، رئیس قوه قضائیه مبنی بر عفو یا تخفیف مجازات تعداد ۱۰۰۲ نفر از محکومان محاکم عمومی و انقلاب، سازمان قضایی نیروهای مسلح و تعزیرات حکومتی به مناسبت دوزادهم فروردین سالروز جمهوری اسلامی داد. این در حالی است که تاکنون به مناسبت های مختلف وعده آزادی زندانیان زیادی داده شده است اما تاکنون چند نفر از زندانیان سیاسی که فقط چند روز به پایان دوران محکومیت شان مانده بود، آزاد شده اند. همچنین بسیاری از زندانیان سیاسی همزمان با پایان یافتن دوران محکومیت خود مجددا حکم حبس دریافت کردند. شایان ذکر است که در این گزارش مشخص نشده است که این عفو یا تخفیف مجازات زندانیان سیاسی را هم در بر می گیرد یا نه؟ همسر ستوده با بیان اینکه ما بارها از این ارقام زیاد شنیدم اما عملا شاهد آزادی زندانیان سیاسی نبودیم یادآور می شود: “در عید غدیر اعلام کردند که تعدادی از زندانیان سیاسی آزاد می شوند اما هیچ کدام از خانواده ها را ندیدم که بگویند عزیزان شان آزاد شده اند و از خانواده های زندانیان غیرسیاسی هم که بی اطلاع هستم. مجددا در بیست و دوم بهمن یک رقمی را اعلام کردند اما باز هیچ کس آزاد نشد و این سومین بار است که در طی این شش ماه گذشته ارقام این چنینی اعلام می کنند اما عزیزان ما هم چنان در زندان بسر می برند.” گفتنی است، این حقوق دان در بند در سال ۱۳۸۸ (۲۰۰۸ میلادی) برنده جایزه حقوق بشر “سازمان حقوق بشر بین‌الملل” و نخستین جایزه کمیته بین‌المللی حقوق بشر ایتالیا شد و در سال ۲۰۱۱ نیزجایزه آزادی نگارش باربارا گلداسمیت از طرف انجمن قلم آمریکا را به خود اختصاص داد.

Denied furlough for Nowruz for second year

Nasrin Sotoudeh: Prisoner of the day Denied furlough for Nowruz for second year

ICHRI: In an interview with the International Campaign for Human Rights in Iran, Reza Khandan, husband of Iranian lawyer and human rights defender Nasrin Sotoudeh, said that Sotoudeh's family spent a second year without her during the Iranian New Years' holidays. Reza Khandan said that Sotoudeh's family have not grown used to her imprisonment, believe her charges and sentences illegal, and demand her prompt release. Reza Khandan told the Campaign that not only was Sotoudeh's request for leave to be with her family for the New Year's denied, she was deprived from telephone privileges during the first few days of Nowruz holidays. "Unfortunately, after two years of imprisonment, her leave was denied and she and the other women in her ward were not even allowed to make telephone calls to their families during the holidays. Some male political prisoners were allowed to spend Nowruz near their families, but none of the female political prisoners were allowed even hourly leave during these special days. We did not hear from Ms. Sotoudeh from 19 through 29 March. Ten days after Nowruz, they finally allowed visitation, and the kids and I were able to see her," he said. "We regard Ms. Sotoudeh's sentence as one without any legitimacy, and we also [object to] the lack of observation of her basic rights in prison. She has been denied the right to make telephone calls for almost a whole year. Many non-political prisoners have telephone sets above their beds and they can call whomever they want daily. They can even take care of their business affairs by phone. But female political prisoners, even on our most important celebration, Nowruz, were deprived from having simple phone calls to their families," Sotoudeh's husband said. Asked what explanation the prison authorities provided for denying Nasrin Sotoudeh a furlough leave, Reza Khandan said, "The policy the authorities have adopted vis a vis the political prisoners has been one of silence. Unfortunately, none of the officials consider themselves accountable to the families of political prisoners. We have never received any replies to our written and verbal requests. I mean even if you write ten furlough or any other types of request, if the officials are against it, they never provide you with an answer about their reasons for opposing it. They completely ignore our letters and verbal requests. I don't know why they denied a leave for Ms. Sotoudeh." Reza Khandan emphasized that his wife's imprisonment is illegal. "The most important point is the illegal arrest of Nasrin Sotoudeh without a crime. She is a mother of two young children who has been in prison for the past 19 months. We demand her prompt release. She and the other prisoners who have been detained for unfounded reasons and who do not have a scrap of criminal element inside their case files must be released immediately, [the Judiciary] knows this better than the rest of us," Khandan told the Campaign. Nasrin Sotoudeh was arrested on 21 September 2010, and on 8 January 2011, she was sentenced to 11 years in prison, 20 years' ban on her legal practice, and 20 years ban on foreign travel on charges of "acting against national security," "collusion and propagation against the Islamic Republic," and "membership in the Center for Human Rights Defenders." Her sentence was subsequently upheld in its entirety by an appeals court. from Ghormeh Sabzi 04-Apr-2012

همسر نسرین ستوده: با مرخصی او پس از دو سال حبس و با وجود دو بچه کوچک مخالفت شد!

http://persian.iranhumanrights.org/1391/01/sotoudeh_furlough/

رضا خندان، همسر نسرین ستوده به کمپین بین المللی حقوق بشردرایران گفت: «با مرخصی او پس از دو سال حبس و با وجود دو بچه کوچک مخالفت شد.» همسر نسرین ستوده، حقوقدان و فعال حقوق بشر که امسال دومین بهاریست که در زندان اوین به سر می برد به کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران گفت که آنها هنوز به بودن نسرین در زندان عادت نکرده اند و حکم و اتهام های او را غیرقانونی می دانند و خواستار آزادی سریعش هستند. رضا خندان با اشاره به اینکه نه تنها با مرخصی نوروزی خانم ستوده مخالفت شده بلکه حتی حق تماس تلفنی نیز در روزهای آغازین عید از او سلب شده است به کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران گفت:« متاسفانه با اجازه مرخصی او پس از دو سال حبس موافقت نشد و حتی اجازه تماس تلفنی هم در این روزهای عید نه او و نه دیگر زنان هم بندش با خانواده هایشان نداشتند. در طول روزهای عید به عده ای از زندانیان سیاسی مرد مرخصی داده شد تا عید را در کنار خانواده هایشان باشند ولی به هیچکدام از زنان سیاسی حتی مرخصی ساعتی هم در طول این روزهای عزیز داده نشد. ما از خانم ستوده از ۲۹ اسفند تا ۱۰ فروردین ماه خبری نداشتیم. بس از گذشت ده روز از عید بالاخره اجازه ملاقت گرفتم و او را به همراه بچه ها دیدیم.» همسر نسرین ستوده گفت:« از یک طرف حکم خانم ستوده است که هیچ حقانیتی برایش قائل نیستیم و از طرف دیگر رعایت نشدن حقوق عادیش در زندان است. نزدیک یک سال است که او از حق تلفن محروم است. تلفنی که در بالای تخت خیلی از زندانیان غیر سیاسی وجود دارد و آنها روزانه می توانند با هر کس که بخواهند تماس بگیرند و حتی مسائل کاریشان را هم با تلفن انجام بدهند اما زندانیان سیاسی زن حتی در عزیزترین روزهای ما که عید نوروز است نیز از داشتن تماس تلفنی ساده با خانواده هایشان محروم بودند.» رضا خندان درباره اینکه پاسخ مسولان به ندادن مرخصی نوروزی به خانم ستوده چه بوده است، گفت:« سیاستی که مسولان در قبال زندانیان سیاسی در این مدت اتخاذ کرده اند سیاست سکوت است. متاسفانه هیچ کدام از مسولان خود را در مقام پاسخگویی به خانواده های زندانیان سیاسی نمی دانند و ما تا به حال هیچ جوابی از درخواست های کتبی و شفاهی مان دریافت نکرده ایم. یعنی اگر ده بار هم تقاضای مرخصی و یا هر تقاضای دیگری بدهید و مسولان با آن مخالف باشند به شما هیچ پاسخی برای دلیل مخالفتشان نمی دهند. کاملا بی اعتنا به نامه ها و درخواست های شفاهی مان هستند. من هم نمی دانم چرا آنها با مرخصی خانم ستوده مخالفت کردند!» رضا خندان با تاکید بر اینکه زندانی بودن همسرش خلاف قانون است به کمپین گفت:« بازداشت غیرقانونی و بدون جرم نسرین ستوده مهمترین نکته است. او ۱۹ ماه است که با وجود داشتن دو بچه کوچک در زندان است.ما آزادی سریع او را می خواهیم. او و زندانیان دیگری که به دلایل واهی بازداشت شده اند و داخل پرونده های که برایشان تشکیل شده هیچ مسئله مجرمانه ای وجود ندارد باید سریع آزاد شوند، خودشان هم این ها را بهتر از ما می دانند.» نسرین ستوده در تاریخ ۳۱ شهریور ماه سال ۸۹ بازداشت شد و ۱۹ دی ماه همان سال به اتهام اقدام علیه امنیت ملی، تبانی و تبلیغ علیه جمهوری اسلامی و عضویت در کانون مدافعان حقوق بشر به ۱۱ سال حبس تعزیری، ۲۰ سال محرومیت از وکالت و ۲۰ سال ممنوعیت خروج از کشور محکوم شد که این حکم عینا در دادگاه تجدید نظر تایید شد.

Soghra aveva 13 anni quando entrata in Prigione èoggi sono passati 23 anni da quel giorno

Dal Facebook di Reza Khandan 02.04.2012 Gli assistenti del Carcere della città di Rasht avevano detto a Nasrin: quando ci hanno consgnato lei era come una bambola ,aveva la frengia sul suo fronte. Soghra aveva solo 13 anni quando con la accusa di omicidio era entrata in prigione e con un altra accusa ,il suo corpo fragile ha sopprtare anche la frusta. Questo Nuovo Anno era il 23 esimo che lei sta in prigion e un grande parte della sua 35 anni era passato aspettando l'esecuzione. I paesi che hanno annullato la condanna all'esecizione , esiste pena detentiva di 20 anni di prigione a posto del esecuzione.. Soghra non solo ha passato più dei anni della pena detntiva per l' esecuzione , ma è rimasta inprigione in tutti questi tempi con l'incubo del esecuzione pesava . In tutti questi tempi due volte era andata verso la forcia e ritornata, se anche lei non accetta l'accusa del omicidio. Veramente quante persone come Soghra sono in prigione nelle altre città ?Se una delle Donne attiviste non era con lei in cella del prigione , nessuno sapeva di leiا Quest'anno durante le feste di Nuovo anno pensavo e penso alla condizione che lei vive in prigione مOra che anche suo avvocato è in prigione non c'è nessuno che sente la sua voce Lei da sola porta il peso del tutto la ingiustizà della nosta società Senz' altro lei è una dei simboli per la pazienza per noi, che non possiamo imaginare la situazione che lei sopporta. ... La storia è stata racconatata da Nasrin nel 2008 in Sito Femminist School http://www.iranianfeministschool.info/english/spip.php?article105

MICHELE MINORITA Nasrin Sotoudeh, avvocatessa iraniana per i diritti umani, in prigione da un anno

Nasrin Sotoudeh, avvocatessa iraniana per i diritti umani, in prigione da un anno. Questa è la storia di una donna coraggiosa. Una donna coraggiosa, perseguitata proprio perché è coraggiosa, perché non si piega alla violenza del potere, del regime. Una donna che rivendica i suoi diritti, che chiede rispetto e vuole essere rispettata. Questa donna si chiama Nasrin Sotoudeh, un nome che dovremmo scandire ovunque .Nasrin Sotoudeh è da 365 giorni nel carcere di Evin, vicino Teheran; da molti mesi in isolamento; ha condotto tre lunghi scioperi della fame, resistendo a pressioni e minacce continue. Avvocatessa iraniana per i diritti umani, attivista per la parità delle donne, abituata a difendere minori vittime di abusi, prigionieri politici, condannati a morte, Nasrin ha passato così un anno della sua vita: tra le mura di una cella, accusata e condannata per propaganda contro il sistema e attentato alla sicurezza nazionale.hanno arrestata il 4 settembre 2010, pochi giorni dopo che la sua casa e il suo ufficio erano stati perquisiti dalle forze dell'ordine. Convocata per l’ennesimo interrogatorio non è stata più rilasciata. Il 9 gennaio 2010 la sezione 26 del Tribunale rivoluzionario di Teheran emette contro di lei una sentenza che la costringe a scontare una pena di 11 anni in carcere e la sospende per 20 anni dall'avvocatura.Il Parlamento europeo, pochi giorni dopo quella vergognosa sentenza, ha chiesto alle autorità iraniane di liberare Nasrin e di renderle giustizia. In suo favore gli appelli di Shirin Ebadi, premio Nobel per la pace nel 2003, sua connazionale e collega, nonché sua cliente. La sezione americana dell'associazione internazionale PEN l'ha insignita del prestigioso premio "Barbara Goldsmith Freedom to Write". Amnesty International e delle maggiori organizzazioni per i diritti umani hanno organizzato campagne in suo favore. Non sono servite, finora: Nasrin Sotoudeh resta nel carcere di Evin a scontare la sua ingiusta pena. Prigioniera politica perché difende altri prigionieri politici arestati dopo la repressione seguita alle elezioni presidenziali farsa del 2009, molti dei quali come lei ancora in carcere: i giornalisti Isa Saharkhiz e Keyvan Salimi; dissidenti come Hesmatollah Tabarzadi; attivisti del movimento studentesco come Atefeh Natavi. Prigioniera politica perché afferma i diritti delle donne e chiede, con il gruppo One Million Signatures, l'abolizione delle norme che le discriminano nell'ordinamento giuridico iraniano. Prigioniera politica come conseguenza del fatto che una buona parte della sua vita professionale l'ha passata ha difendere bimbi e madri vittime di abusi di padri e mariti violenti e tiranni.Sposata, ha due figli: Nima e Meraveh, di 4 anni e 12 anni, che potrebbero averne 14 e 22 quando rivedranno la madre in libertà. "Mia tenerissima figlia - ha scritto mesi fa Nasrin a Meraveh in una lettera da Evin - tu sei stata la principale motivazione che mi ha spinto a dedicarmi ai diritti dei bambini. Pensavo allora, e ne sono tuttora convinta, che nessuno più dei miei stessi figli trarrà beneficio da tutti i miei sforzi nel campo dei diritti dei bambini…Come avrei potuto abbandonare la scena non appena sono stata convocata dalle autorità, sapendo che i miei clienti erano dietro le sbarre in prigione? Come avrei potuto abbandonarli dato che loro mi avevano assunto per la loro difesa legale ed erano in attesa di un processo? Non avrei mai potuto farlo." marito di Nasrin, nel corso di questi 365 giorni, è stato spesso nel mirino delle autorità, che colpendolo sperano di creare ulteriore pressioni su Nasrin, di piegarla e spingerla a false confessioni autoaccusatorie. È stato anche lui arrestato, sebbene solo per 24 ore. Nel corso dell'estate, inoltre, lui e i due figli sono stati trattenuti per molte ore a Evin dopo la visita settimanale. In segno di protesta, da quasi un mese Nasrin si rifiuta di ricevere ulteriori visite del marito e dei figli: "Per tutelare la loro sicurezza", fa sapere dal carcere. A questa reazione si aggiungono lunghi scioperi della fame (almeno tre) con i quali vuole reclamare i suoi diritti di prigioniera quando, ad esempio, le hanno vietato il contatto diretto con i figli, obbligandola a vederli attraverso un vetro. Donna minuta e solo apparentemente fragile, ma con una volontà d'acciaio e dalla sua il coraggio della verità, Nasrin non ha piegato la schiena mai; con una dignità ribelle che l'ha portata, nell'unica occasione in cui, nel corso di questo anno, le macchine fotografiche l'hanno potuta ritrarre (durante un trasporto in tribunale per una udienza), ad abbracciare, lei ammanettata, il marito sotto lo sguardo grigio di un gendarme. E quelle foto, con l'energia e l'amore per la vita che esprimono, valgono più di tante parole per raccontare il coraggio di una lotta paziente per i diritti e per la libertà. Per questo non bisogna stancarsi di chiedere che finalmente Nasrin Sotoudeh sia liberata.

اظهارات همسر نسرین ستوده پیرامون مشکلات فرزندان هنگام ملاقات با مادر

http://www.blogger.com/blogger.g?blogID=3714682471710549406#editor/target=post;postID=6071321677800896611

 

24,.2.2012

مژگان مدرس علوم

  جرس: در حالیکه بعد از مدتها فرزندان نسرین ستوده با خوشحالی به ملاقات مادرشان رفته بودند اما بار دیگر مهراوه با چشمانی پر از اشک مادر خود را ملاقات می کند. مهراوه در حالیکه با فرم مدرسه در دادسرا در انتظار بود با برخورد نامناسب مامور دادسرا در خصوص بد حجابی مواجه می شود.

رضا خندان همسر نسرین ستوده با اشاره به مشکلاتی که در هر ملاقات برای فرزندانش ایجاد می شود به "جرس" می گوید: "هر چه پیشتر می رویم وضع "بدتر" می شود. الان کم کم یک سوم حکم همسرم دارد تمام می شود و چند روز دیگر باید آزادی مشروط بگیرد اما هنوز سر کوچه اول هستیم. واقعا نمی دانیم چکار باید کنیم؟ آیا بعد از هیجده ماه نباید یک ملاقات سالم داشته باشیم؟! گذشته از اینکه این بچه ها را باید برای یک ملاقات به دادسرا که محل مناسبی نیست ببرم و حواسم باید به این باشد که این بچه ها زندانیان با پابند و دستبد نبینند و در روحیه اشان اثرات مخرب نگذارد. حالا باید به دو تا موی دخترم گیر دهند که آن هم با فرم مدرسه و مقنعه به سرش بوده است. تمام مشکل به قول آقای احمدی نژاد سر دو تا مو است. در این دو سال اخیر دخترم تا این حد حالش بد نشده بود و نیم ساعت بیرون ایستاد و گریه کرد. بالاخره یک نوجوان و حساس است من که پدرش هستم هیچوقت به خودم اجازه نمی دهم با او اینطور برخورد کنم، چه برسد در دادسرا که پر از مراجعه کننده است و برایش سخت است. بعد هم که با مادرش ملاقات کرد همسرم چشمهای قرمزش را دیده بود و مهراوه بصورت مختصر می گوید که چه شده که همسرم هم گفته بود هر وقت چنین برخوردی شد و ناراحت شدی می خواهی به ملاقات نیا."

نسرین ستوده عضو کانون مدافعان حقوق بشر، کمپین یک میلیون امضا برای تغییر قوانین تبعیض آمیز علیه زنان، و انجمن حمایت از کودکان است که به جرم اقدام علیه امنیت ملی و تبلیغ علیه نظام به یازده سال حبس تعزیری، 20 سال ممنوعیت خروج از کشور و 20 سال محرومیت از وکالت محکوم شده است.

رضا خندان می افزاید: "آخر کسی را که بازداشت می کنند باید حداقل برخوردها و رفتارها رعایت شود. این برخوردها با همسر و خانواده اش نشان می دهد که تمامی انتقاداتی که ایشان در زمان آزادی نسبت به برخورد با زندانیان و موکلانش داشت درست و بجا بوده است. کمااینکه تمام آن برخوردها را در مورد همسرم اجرا می کنند و این حقانیت حرفهای همسرم را می رساند."

همسر ستوده به مشکلات اعضای دیگر خانواده پرداخته و اضافه می کند: " وضعیت جسمانی مادر همسرم هم اصلا خوب نیست و حتی دو هفته پیش که ملاقات حضوری داده بودند نتوانسته بود برود. خواهر همسرم هم بخاطر شرایط مادرشان تقاضای مرخصی دادند که منتظر هستیم. البته اگر هم جواب منفی باشد صریح پاسخ نمی دهند و می گویند جواب می دهیم که اگر ماهها هم بگذرد جوابی نمی دهند! خود نسرین هم خیلی ضعیف شده است البته مشکل جسمانی خاصی ندارد اما بالاخره محیط زندان است و شرایط خاص خودش را دارد."

قابل ذکر است که این وکیل شجاع، وکالت بسیاری از فعالان سیاسی از جمله شیرین عبادی، حشمت‌الله طبرزدی، عیسی سحرخیز، محمد صدیق کبودوند، امید معماریان و نیز فعالان جنبش زنان ایران مانند رویا طلوعی، فرناز سیفی، منصوره شجاعی، طلعت تقی‌نیا، پروین اردلان، نوشین احمدی خراسانی، خدیجه مقدم، علی اکبر خسرو شاهی، مریم حسین خواه، جلوه جواهری، ناهید کشاورز، هومن فخار، راحله عسگری زاده، نسیم خسروی، محبوبه حسین زاده، امیر یعقوبعلی، دلارام علی، مارل فرخی، ناهید جعفری و سمیه فرید را بر عهده داشت وی همچنین وکالت برخی کشته شدگان و اعدام شدگان حوادث پس از انتخابات ریاست جمهوری سال 88 از جمله احمد نجاتی کارگر و آرش رحمانی‌پور را بر عهده داشت.

همسر این وکیل دربند با تاکید بر اینکه تنها جرم همسرش دفاع از حقوق موکلینش بوده است خاطر نشان می کند: "یکی و دو ماه قبل از بازداشت به خانم ستوده با عنوان یکی از نهادهای امنیتی با او تماس گرفتند حتی به خود من هم زنگ زدند و تهدید می کردند که اگر از فلان پرونده کناره گیری نکنند، دچار مشکلات خواهند شد و همین اتفاق هم افتاد. اگر می خواهند انکار کنند مسئله ای نیست اما چیزی که هست خود همسرم آن زمان به وزیر اطلاعات هم نامه نوشت و اینها را گفت. اگر از ناحیه آنها نبوده می توانند پیگیری کنند که شخص تماس گیرنده از کجا بوده است؟ در دادگاه هم در پرونده همسرم چیزی وجود نداشت و سر و ته این همه جنجال فقط بر سر مصاحبه خانم ستوده بوده است. ایشان هم که در مصاحبه نه به کسی توهین کرده نه چیزی ورای قانون گفته بود و فقط همین انتقاداتی که ما الان نسبت به بازداشت او داریم خانم ستوده با ادبیات حقوقی نسبت به موکلانش مطرح می کرده است..."

آقای خندان در پایان می گوید: " الان هم که نزدیک سال نو است اصلا عید برایمان مفهومی ندارد مثل پارسال که در ایام تعطیل عید از 26 اسفند تا نوزده فروردین حتی همان ملاقات کابینی هم نداشتیم بنابراین اصلا عیدی نداریم..."